خواب خود را براى شيخ باز گفتم ، شيخ گريست و نسخهء خود را به من داد . و اين نسخهء نخستين است كه از روى خط شيخ نوشته شده است « 1 » » . بارى با توجّه به جهات فوق ، اين مؤسّسه از ديرباز مترصّد فرصتى براى انتشار اين اثر به فارسى بود . از « مفتاح الفلاح » چند ترجمهء فارسى توسّط علماى پيشين به عمل آمده كه نسخ آنها در كتابخانه‌ها به فراوانى موجود است كه از جملهء آنها مىتوان ترجمهء مرحوم آقا جمال گلپايگانى را نام برد . ولى هيچ يك از اين ترجمه‌ها با توجّه به زبان فارسى كنونى ترجمه‌اى گويا و روان محسوب نمىشوند . جز اينكه ترجمهء على بن طيفور بسطامى كه از دانشمندان قرن يازدهم است در ميان آنها از موقعيّت ويژه‌اى برخوردار است . نثر شيوا و گويا و نيز توضيحات مفيد و بجاى مترجم بر متن كتاب ، رويهمرفته يك « مفتاح الفلاح » فارسى را در اختيار ما گذاشته است . نسخهء كامل اين ترجمه بسيار كمياب است تا اينكه روزى خدمت آية اللَّه حسن‌زاده آملى صحبت از ترجمهء « مفتاح الفلاح » به ميان آمد و ايشان با شيمهء كريمانهء خود دو نسخه از اين ترجمه به انضمام يك نسخه از اصل « مفتاح الفلاح » را در اختيار ما گذاشتند . يكى از اين نسخه‌ها به خط نسخ پخته و زيبا و ديگرى به خط نستعليق خوش نوشته شده بود كه يكى كامل و ديگرى چند صفحه از اول آن افتاده بود . همين دو نسخه مأخذ كار قرار گرفت ، يكى را اصل قرار داده و در تصحيح ، با نسخهء ديگر و اصل « مفتاح الفلاح » مقابله شد . زحمت تصحيح و مقابله را نيز فاضل محترم آقاى حسين استادولى به عهده گرفتند كه به خوبى و با دقت آن را به انجام رسانيدند . علاوه بر اين مناسب ديديم كه در مورد متن ادعيه يك ترجمهء تحت اللفظى نيز به ترجمهء على بن طيفور افزوده شود تا خواننده براى دريافت معناى ادعيه دچار زحمت نباشد كه اين اضافه نيز توسّط آقاى استادولى صورت گرفت . و از ديگر سو ابراز لطف حضرت آية اللَّه حسن‌زاده را مغتنم شمرده و از ايشان درخواست نموديم كه بر سبيل مقدمهء بر اين ترجمه نكاتى پيرامون « دعا در معارف اسلامى » به خامهء تحرير آورند ، كه حاصل اين درخواست « رسالهء نور على نور در ذكر و ذاكر و مذكور » است كه خود بحثى است بديع در بارهء دعا ، كه بدين وسيله كمال امتنان خود را به محضر ايشان تقديم مىداريم . انتشارات حكمت

--> ( 1 ) « سفينة البحار » ، جلد 2 ، ص 437 .